X
تبلیغات
زولا
ایران نامه، پایگاه آگاهی رسانی میراث فرهنگی و طبیعی ایران و جستار های ایران پژوهی
بایگانی
دسته بندی
13 تیر 1391
دکتر دبیری درگذشت


چهره نامدار علمی و فرهنگی اصفهان

دکتر پرویز دبیری درگذشت 

دکتر پرویز دبیری، چهره نامدار علمی و فرهنگی اصفهان امروز 13 تیرماه در سن 91 سالگی پس از پشت سر گذاشتن یک دوره بیماری زونا و چند ماه بستری شدن در بیمارستان الزهرا در اصفهان درگذشت.

دکتر پرویز دبیری، یکی از چهره های نامدار دانش پزشکی جهان و از دانشمندان اندیشه ورز ایرانی است که در سال ۱۳۷۵ ( 1996 میلادی ) به عنوان یکی از پانصد دانشمند برتر جهان شناخته شد. وی در دوم اسفند ماه سال 1300 در تهران دیده به گیتی گشود. اصلیت او از فراهان و از بازماندگان قائم مقام فراهانی است. وی تحصیلات ابتدایی و متوسطه و دانشکده پزشکی را در تهران گذراند و درجه دکترای پزشکی را در سال 1325 خورشیدی به دست آورد و چند سال دستیار بخش های بیولوژی و پاتولوژی دانشگاه تهران بود. او پس از خدمت نظام وظیفه در سال 1330 به عنوان دانشیار در دانشگاه اصفهان پذیرفته شد و به اصفهان آمد. وی نقش موثری در راه‌اندازی دانشکده پزشکی دانشگاه اصفهان داشت و پس از شروع کار در دانشگاه اصفهان علاوه بر رشته اختصاصی پاتولوی، رشته های بیولوژی و بافت شناسی و جنین شناسی و آناتومی مقایسه ای را نیز در دانشکده پزشکی تدریس نمود و در سال 1334 به سمت استاد پاتولوژی و مدیریت گروه پاتولوژی ارتقاء یافت. 

                           

بنیان گذاری آزمایشگاه های بافت شناسی و پاتولوژی در بخش پاتولوژی و سپس بیمارستان‌های وابسته به دانشگاه اصفهان و ایجاد موزه پاتولوژی در بخش آسیب شناسی دانشگاه اصفهان و تربیت دستیاران آسیب شناسی از تلاش های ارزنده دکتر پرویز دبیری است.

دکتر دبیری به مدت یک سال در بخش پاتولوژی دانشکده ویرجینیا ( MCV ) آمریکا به مطالعه پرداخت و موفق به دریافت بورس مطالعاتی شش ماهه سازمان بهداشت جهانی ( WHO ) برای دانشگاه هاروارد آمریکا و ( AFIP ) واشنگتن شد. او از طرف سازمان بهداشت جهانی به بازرسی موسسات بزرگ پاتولوژی کشورهای اسکاندیناوی ( سوئد، نروژ، دانمارک )، انگلستان و سوئیس مبادرت ورزید. 

دکتر دبیری در سال 1359 از دانشکده پزشکی اصفهان بازنشسته شد ولی در سال 1365 از طرف دانشکده پزشکی دانشگاه آزاد نجف آباد برای اداره بخش پاتولوژی و تدریس در آن دانشکده دعوت شد و در آنجا نیز دروس جنین شناسی و بافت شناسی و پاتولوژی را تدریس نموده و آزمایشگاه های بافت شناسی و پاتولوژی را بنیان نهاده است.

دکتر دبیری، در روز پزشک سال 1380 به پیشنهاد انجمن پاتولوژیست های ایران از طرف سازمان نظام پزشکی ایران به عنوان « پاتولوژیست نمونه » برگزیده شد. همچنین در آبان ماه سال 1380 از طرف فرهنگستان علوم پزشکی ایران مقام عضویت افتخاری فرهنگستان به وی تقدیم شد.

دکتر پرویز دبیری در سال 1996 میلادی به عنوان یکی از پانصد دانشمند برتر جهان شناخته شده است و نام او به عنوان چهل و نهمین چهره در کتاب « FIVE HUNDRED LEADERS OF INFLUENCE » ثبت شده است. 

از دکتر پرویز دبیری آثار متعددی در زمینه دانش پاتولوژی برجای مانده که از این میان کتاب «تومورهای مثانه» در سال 1379 به عنوان « کتاب سال ایران» برگزیده شده است.

دکتر پرویز دبیری یکسال پیش از درگذشتش در سال 1390 به عنوان پزشک نمونه کشوری از بین متخصصان پاتولوژی برگزیده شد. 

                         

دکتر پرویز دبیری از دوران جوانی برای مبارزه در راه آرمان‌های ملی به جبهه ملی ایران پیوست و به عضویت شورای مرکزی جبهه ملی ایران برگزیده شد و از پیشگامان جبهه ملی ایران در اصفهان بود. اگرچه زادگاه دکتر دبیری تهران بود اما تلاش‌ها و خدمات علمی، فرهنگی، هنری و اجتماعی او طی سال های تدریس در دانشگاه پزشکی اصفهان و  زندگی در میان مردم این شهر باعث شده است که همواره نزد مردم اصفهان از بیشترین محبوبیت برخوردار باشد و با افتخار او را از مشاهیر بزرگ اصفهانی بدانند.

 پیکر دکتر پرویز دبیری فردا 8 صبح 14 تیرماه از دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به سمت خانه‌اش در خیابان چهارباغ بالا کوی کاویان تشییع و در قطعه 3 بلوک 14 باغ رضوان به خاک سپرده خواهد شد. مراسم ختم دکتر دبیری صبح جمعه 16 تیرماه در مسجد باب الرحمه واقع در دروازه دولت اصفهان برگزار خواهد شد.

در ادامه به گوشه‌ای از آثار و اندیشه‌های دکتر پرویز دبیری، نگاهی خواهیم داشت:

دنباله نوشتار را در اینجا بخوانید...

28 خرداد 1391
کسایی به تاج پیوست!


کسایی در کنار تاج آرمید!

ایران‌نامه- شاهین سپنتا: مثلث طلایی موسیقی سنتی ایرانی با وجود استادان برجسته‌ای که هر سه در اصفهان دیده به گیتی گشودند، شکل گرفت. جلال تاج اصفهانی ( استاد آواز)، حسن کسایی (استاد نی) و جلیل شهناز (استاد تار) سه راس پیشرو و نوآور این مثلث طلایی بودند. تاج اصفهانی در ۱۳ آذر ماه ۱۳۶۰ خورشیدی دیده از گیتی برگرفت و در آرامستان تخت فولاد اصفهان در تکیه سیدالعراقین به خاک سپرده شد. سی و یک سال بعد در تاریخ  ۲۵ خردادماه ۱۳۹۱ خورشیدی استاد حسن کسایی به یار دیرینش پیوست و بنا بر وصیت خودش در چند قدمی جلال تاج اصفهانی در تخت فولاد به آرامش ابدی رسید و خوشبختانه وجود فروزان استاد جلیل شهناز همچنان گرمی‌بخش محفل خانواده و جمع دوستان است.

خانواده استاد حسن کسایی برای آن که بتوانند به وصیت استاد عمل کنند و او را در کنار تاج در تخت‌فولاد به خاک سپارند، مجبور شدند به این شرایط که مراسم خاکسپاری در سکوت خبری و به صورت شبانه برگزار شود، تن‌دهند. اما ای کاش مدیریت مجموعه تاریخی- فرهنگی- مذهبی تخت فولاد و شهرداری اصفهان دست از این همه کج‌سلیقگی برمی‌داشتند و امکاناتی را فراهم می‌آوردند که لحظه خاکسپاری استاد کسایی در جمع پرشور دوستدارانش و با شکوه تمام به نحو شایسته‌تری برگزار شود.

اگرچه استاد کسایی را غریبانه به خاک سپردند اما او در تخت فولاد غریب نیست، چون به خواسته‌اش رسید و برای همیشه در کنار یار دیرینش جلال تاج اصفهانی آرمید. 

دنباله نوشتار را در اینجا بخوانید...


27 خرداد 1391
پیام استاد ادیب برومند به مناسبت درگذشت استاد کسایی



استاد ادیب برومند، شاعر ملی ایران:

آوای ِ نی ِ کسایی، شادی‌بخش ِ دل‌های اهل ذوق بود

 

به نام خداوند جان و خرد

صاحب‌نظران می‌دانند که مرگ هنرمند بیش از درگذشت‌های عادی اندوه‌خیز و تاثربرانگیز است به ویژه هنرمندی که در رشته خود از برجستگی خاص برخوردار بوده و گران‌مایگی آن را پاس داشته است. درگذشت استاد حسن کسایی که سال‌ها آوای نی دل‌نواز او مرهم‌گذار سینه‌های غم‌آلود و شادی‌بخش دل‌های اهل ذوق و لذت‌انگیز شاعران و اهل کمال بوده، بسی اسفبار و دریغ انگیز است. من با خاطری افسرده این ضایعه را به همشهریان ارجمند و جامعه هنرمندان ایران و خاندان وی تسلیت عرض می‌کنم و شادمانی روح و آمرزش آن روان‌شاد را از درگاه یزدان پاک درخواست می‌نمایم.


25 خرداد 1391
نمونه نی‌نوازی استاد کسایی


 نی‌نوازی نمونه استاد حسن کسایی

استاد حسن کسایی (دشتی)

استاد حسن کسایی (افشاری)

استاد حسن کسایی ( همایون)

 


25 خرداد 1391
درگذشت استاد کسایی


نوای نای استاد دیگر به گوش نمی رسد!

استاد حسن کسایی، نوازنده نامدار موسیقی ایرانی درگذشت

 استاد حسن کسایی در جمع دوستداران اصفهان، آذرماه 1388 

عکس: شاهین سپنتا

استاد حسن کسائی نوازنده نامدار نی، امروز  25 خردادماه پس از سال‌ها درگیری با سرطان و یک دوره بیماری زونا، در سن 84 سالگی دیده از گیتی برگرفت. وی ۳ مهر ۱۳۰۷خورشیدی در اصفهان دیده به گیتی گشود. پدرش، «جواد کسایی» از بازرگانان اصفهان و دوستدار موسیقی بود که با استادان آن زمان موسیقی در اصفهان همچون حسین طاهرزاده، جلال‌الدین تاج اصفهانی، اکبر خان نوروزی، خاندان شهناز (شعبان خان، حسین آقا، علی آقا و جلیل شهناز)، غلامحسین سارنج و ادیب خوانساری رفت و آمد داشت و خانه‌اش دیدارگاه دوستداران موسیقی و هنرمندان بود. در این نشست‌های فرهنگی، حسن کسائی نیز از همان دوران کودکی با موسیقی آشنا شد و پس از شنیدن نوای نی یک نوازنده دوره‌گرد به ساز نِی دلبسته شد. 

دنباله نوشتار را در اینجا بخوانید...


29 اردیبهشت 1391
زادرود دکتر مصدق گرامی باد!


پیام استاد ادیب برومند به مناسبت زادروز دکتر مصدق

روز بیست و نهم اردیبهشت سالروز ولادت آزاده مرد وطن‌خواه و مردم‌دوست، دکتر محمد مصدق است. مردی گران‌قدر و سبک‌تاز که در پهنه پیکار با دشمنان وطن و جان‌سپاری در راه پاسداری از حقوق اقتصادی و سیاسی مردم کشورش از پا ننشست و برآشفته از این بود که سرنوشت میهن‌اش بازیچه آزمندی‌های یک کشورخارجی‌ست.

او کسی‌ست که وقتی در کشور دشمنانش تنی چند از برگزیدگان روشن اندیش، برای تشخیص یکی از موثرترین مردان ِ تاریخ ِ ایران، پرسش همگانی می‌کنند نام او را در ردیف ِ  زرتشت، فردوسی، کورش، سعدی، حافظ  و ابن سینا قرار می‌دهند و فرمایش حضرت علی علیه‌السلام را فرایاد می‌آورند که فرمود «فضل آن است که دشمنان بر آن گواهی کنند.» باری قطع نظر از هر نقل و نقدی با درک عظمت این مرد بزرگ جای آن دارد که زادروز او را گرامی بداریم و به روان پاکش درود بفرستیم.

تهران – 28 اردیبهشت‌ماه 1391

ادیـب بــرومــنــد


24 اردیبهشت 1391
به مناسبت 25 اردیبهشت‌ماه، روز فردوسی


گل و گیاه در شاهنامۀ فردوسی*

دکتر بهرام گرامی**

 

در بادی امر کمتر انتظار می‌رود که در شاهنامۀ فردوسی، این تاریخ اساطیر و حماسی ایران باستان و عرصۀ دلاوری‌های جنگ‌آوران این سرزمین، تا این حد سخن از گل و گیاه رفته باشد. امّا نوشتار حاضر گُواهی ‌است در آستین که چگونه حکیم توس با ظرافت طبع و باریک‌بینی تشبیهات و استعاراتِ گل‌ها و گیاهان را برای شرح رویدادها و وصف حال کسان به کار گرفته است. شاهنامۀ فردوسی به کوشش دکتر جلال خالقی مطلق در پی سی سال کوشش و پژوهش در هشت دفتر تنظیم و منتشر گردیده است (1). هدف از انجام این کار سترگ، به نقل از دکتر احسان یارشاطر در مقدمۀ کتاب، این بوده که "متنی استوار از این اثر بلندپایه، هرچه درست‌تر و نزدیک‌تر به سخن اصلی فردوسی، در دسترس خواستاران قرار گیرد." در پیشگفتار این شاهنامه توسط مصحّح آمده: "از میان چهل و پنج دستنویس ... دوازده دستنویس اصلی‌اند که ما اختلاف آن ها را در زیر صفحات دقیقاً ثبت کرده‌ایم. گروه دوم سه دستنویس‌اند که با ترجمۀ عربی بنداری دستنویس‌های غیر اصلی را می‌سازند... ما در تصحیح شاهنامه از یک‌سو دستنویس فلورانس 614 را که فعلاً کهن‌ترین و معتبرترین دستنویس ماست، در نیمۀ نخستین کتاب اساس تصحیح قرار دادیم، ولی از سوی دیگر از آن پیروی چشم بسته هم نکردیم و ضبط دستنویس‌های معتبر دیگر را بی‌اعتنا نگذاشتیم ... بار متن تصحیح شده را بیش از نود درصد دستنویس اساس [فلورانس 614] و سه چهار دستنویس دیگر می‌کشند."

دنباله نوشتار را در اینجا بخوانید...

4 اردیبهشت 1391
آشنایی با منصور زیرک


دیدار با منصور زیرک

ایران‌نامه - مهدی فقیهی: منصور زیرک یکی از کوشندگان و کارشناسان خلاق عرصه هنر  است که از سال 1370 خورشیدی با مدرک کارشناسی وارد حوزه مرمت سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری  گردید.  وی از همان ابتدا با توجه به تحصیلات آکادمیکی در زمینه مرمت آثار تاریخی داشت در پرو‍ژه‌های مرمتی مختلفی همچون مرمت نقاشی و اشیاء تاریخی به فعالیت پرداخت. اولین آشنایی او با نقاشی لایه چینی (یکی از شاخه های نقاشی ایرانی ) با مرمت تزیینات لایه‌چینی تالار اشرف اصفهان در سال 1370  آغاز شد و در طی بیست سال در قالب مرمت نقاشی‌های دیواری خانه خواجه پطرس اصفهان در سال 1376،نقاشی‌های کوشک هشت بهشت اصفهان در سال 1381، مرمت نقاشی‌های سقف طبقه ششم کاخ عالی قاپو به سال1382و ....تداوم و تکامل یافت. این اقدامات  سبب گردید که منصور زیرک در زمینه احیاء و ترویج نقاشی لایه چینی به تعریف جدیدی از این هنر دست یابد و به خلق 105 تابلو لایه‌چینی به سبک سنتی و پست مدرن بپردازد. تابلوهایی که در نمایشگاه‌های داخلی و خارجی متعددی همچون نمایشگاه هفته فرهنگی ایران و صربستان در بلگراد با کسب منشور صلح و دوستی (بهمن سال 1387) ، نمایشگاه شاهکارهای جهانی در شهر عشق‌آباد ترکمنستان و کسب دیپلم افتخار در زمینه هنرهای تجسمی (تابستان سال 1388)، نمایشگاه سیر تحول هنرهای اسلامی در شهر مونیخ آلمان (زمستان سال 1389) نمایشگاه اختصاصی در شهر وین اتریش  (زمستان سال 1389)، نمایشگاه اختصاصی در شهر استکهلم سوئد در (زمستان سال 1389) به نمایش در آمدند. علاوه بر این از  مسئولیت‌های ایشان در سازمان میراث فرهنگی اصفهان می توان به موارد زیر اشاره نمود:

دنباله نوشتار را در اینجا بخوانید...

14 اسفند 1390
بیانیه جبهه ملی ایران:


یاد و نام دکتر مصدق را گرامی می‌داریم

چهاردهم اسفند ماه 90 مصادف با چهل و پنجمین سالگرد درگذشت بزرگ‌مرد تاریخ و بنیانگذار جبهه ملی ایران، دکتر محمد مصدق است. او تمام عمر پربار و اثر گذارش را در راه آزادی و استقلال این سرزمین صرف نمود. او در طول زندگی پر افتخارش و در راه تحقق آمال و اندیشه های ملی و میهنی اش، بارها خود و خانواده اش را در معرض خطر و نابودی قرار داد ولی هیچ گاه از راه آزادیخواهی و استقلال طلبی باز نایستاد. او که پس از کودتای ننگین و بیگانه ساخته 28 امرداد 32 تا پایان عمر خود را در زندان به سربرد، در  روز 14 اسفند 1345 چشم از جهان فروبست. او نه تنها نمونه‌ای از آزادگی و وطن دوستی برای همه ایرانیان بلکه رهبری ضداستبداد و ضداستعمار برای همه ملل مشرق زمین بود . ما سالروز درگذشت این ابرمرد تاریخ میهنمان را گرامی می‌داریم و به روان پاک و تابناکش درود می‌فرستیم .

تهران – 14 اسفند 1390

ادیب برومند -  مهندس عباس امیرانتظام – بانو فرشید افشار – دکتر لقا اردلان – دکتر داوود هرمیداس باوند – دکتر علی رشیدی - دکتر خسرو سعیدی - حسین شاه‌حسینی – مهندس حسین عزت‌زاده – سرلشکر بازنشسته ناصر فربد - اصغر فنی‌پور - دکتر مهدی مویدزاده – منوچهر ملک‌قاسمی – دکتر حسین مـوسـویان.


<< 1 2 3 4 5 ... 7 >>
برای هموندی در آگاهی نامه این تارنگار نام کاربری خود در سامانه بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
شمار بازدیدکنندگان : 2185696


Powered by BlogSky.com

آخرین یادداشت ها