X
تبلیغات
پخش زنده جام جهانی
ایران نامه، پایگاه آگاهی رسانی میراث فرهنگی و طبیعی ایران و جستار های ایران پژوهی
بایگانی
دسته بندی
24 آبان 1389
گزارش ویژه: تخریب ساباط خانه نواب

 

تخریب بخشی از خانه تاریخی نواب توسط مردم با سکوت مسئولان

ایران‌نامه: بخشی از خانه تاریخی نواب در اصفهان، در روز روشن و در برابر چشمان ماموران دولتی، توسط اهالی ناآگاه محل تخریب شد. یکی از آثار تاریخی و قدیمی نصف جهان که در محدوده بافت تاریخی مرکز شهر قرار دارد، به خانه نواب مشهور است. این خانه که در ضلع جنوبی خیابان ابن سینا و در ابتدای کوچه مسجد آقانور واقع شده با قدمتی صفوی – قاجاری در سال 1384 خورشیدی به شماره 12124، در فهرست آثار تاریخی ثبت شده است. خانه نواب در ضلع جنوبی خیابان ابن سینا دقیقاً در دهانه ورودی کوچه مسجد آقانور دارای ساباطی نه چندان عریض با اتاق فرواری در قسمت فوقانی بود که این بخش از گذر را از دیگر قسمت‌های کوچه متمایز نشان می داد. 

دنباله نوشتار را در اینجا بخوانید...

22 آبان 1389
وضعیت نگران کننده گنبد آزادان

 

بنای تاریخی گنبد آزادان در آستانه نابودی

ایران‌نامه: گنبد آزادان با 664 سال پیشینه، یکی از آثار تاریخی غرب اصفهان است که در سال 1382 به شماره 10213 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده اما در حال حاضر به ‌خاطر عدم حفاظت و مرمت به شدت در حال تخریب است. گنبد آزادان در محله‌ای به همین نام در منطقه نصرآباد و در نزدیکی آتشگاه اصفهان واقع است. این بنا که در منابع مکتوب به عنوان مسجد آزادان نیز از آن نام برده شده، شامل یک  فضای گنبددار در جبهه جنوبی است که یک صحن مستطیل شکل در جبهه شمالی و رواق‌هایی در دو سمت شمالی و جنوبی به آن افزوده شده است. به گواهی «دکتر بهنام پدرام»، استادیار دانشکده مرمت در دانشگاه هنر اصفهان، به استناد عکسی قدیمی، در بدنه داخلی فضای زیر گنبد کتیبه‌ای وجود داشته که اکنون تخریب شده و زمان ساخت گنبد را به سال 767 هجری قمری و دوره ایلخانی نسبت می‌داده است.

دنباله نوشتار را در اینجا بخوانید...

20 آبان 1389
گزارشی از روستای گاودانه

 

روستایی با انگشتان بریده !

در عصر ارتباطات و دوران سفرهای فضایی انسان و در هنگامه‌ای که ادعاهایمان در دست‌یابی به فن‌آوری‌های مختلف گوش فلک را کر کرده است و در سرزمینی که سرشار از سرمایه‌های طبیعی است، هنوز در گوشه و کنار این سرزمین روستاهایی هستند که مردمانش برای گذر از آب‌های خروشان رودخانه باید از وسیله‌ای خطرناک و نامطمئن به نام «گرگر» استفاده کنند. گویا هنوز مسئولان استان کهگیلویه و بویر احمد خبر ندارند که اهالی روستای «گاودانه» برای عبور از عرض رودخانه مارون و دسترسی به جاده، روستاها و مناطق دیگر و انجام کارهای روزمره، مانند رفتن به محل تحصیل، کار، خرید و ... مجبور به استفاده از این وسیله هولناک هستند که تاکنون باعث قطع انگشت بیش از 30 نفر از اهالی روستا و به‌ویژه کودکان و نوجوانان شده است. موضوع ساخت پلی برای اهالی روستا به منظور جلوگیری از نقص عضو شدن تعداد بیشتری از روستاییان مدتهاست که مطرح شده ولی تاکنون هیچ نتیجه ای نداشته است. در این مورد، دوست و همکار گرامی، خانم « فاطیما کریمی» رشته گزارش‌هایی را تهیه کرده است، با این امید که تلنگری باشد برای مسئولان خواب‌زده استان کهگیلویه و بویراحمد تا شاید با فشار افکار عمومی، بار این همه ستم و تبعیض از روی دوش مردم محروم این روستا برداشته شود. گزارش‌های فاطیما کریمی را درباره این فاجعه انسانی در روستای گاودانه، بخوانید... 

انگشتان بریده؛ تاوان "گرگر" از روستاییان گاودانه


17 آبان 1389
گزارش ویژه: مسجد و کاروانسرای برسیان

 

مسجد و کاروان‌سرای تاریخی برسیان زباله‌دانی شده است

ایران‌نامه- شاهین سپنتا، مهرناز شهباز: مسجد و کاروان‌سرای تاریخی برسیان به‌خاطر بی‌توجهی مسئولان استان اصفهان تبدیل به زباله‌دانی و محل رفت و آمد افراد و خودروها شده و به شدت در حال تخریب است. مسجد برسیان در محل بنایی چارتاقی ساخته شده و در دوره‌های مختلف تاریخی بخش‌هایی به آن افزوده شده است. این بنا که به شماره 265 در فهرست آثار تاریخی ایران به ثبت رسیده، مسجدی کهن از دوران سلجوقی است که در روستای برسیان (بر ‌زی آن) در 43 کیلومتری شرق اصفهان و در کرانه شمالی زاینده‌رود قرار دارد. در برابر ورودی این مسجد تابلوی زنگ‌زده سازمان میراث فرهنگی، مسجد برسیان را یکی از قدیمی‌ترین مساجد ایران معرفی می‌کند اما وضع عمومی این بنا گویای آن است که سال‌هاست به حال خود رها شده و محوطه باز مسجد برسیان نیز به صورت متروکه و مخروبه درآمده و رویش علف‌های خودرو و جاری شدن هرزآب در نزدیکی منار تاریخی برسیان، به شدت بقای این اثر تاریخی را تهدید می‌کند و درچوبی بزرگی که همیشه یک  قفل بزرگ روی آن خودنمایی می کند، گواهی می‌دهد که بازدید از آن به آسانی برای گردشگران ممکن نیست و تنها با هماهنگی معتمدان محلی می‌توان به درون آن راه یافت و این در حالی است که این بنای تاریخی در صورت توجه مسئولان می‌تواند به عنوان یکی از جاذبه‌های گردشگری اصفهان مطرح باشد ولی درحال حاضر، بجز چند نفر از پیرمردان محلی که گاهی برای نماز به داخل مسجد می‌روند، هیچ گردشگری به این مسجد وارد نمی‌شود.  

دنباله نوشتار را در اینجا بخوانید...

14 آبان 1389
نامه یک هم میهن

 

دریغ و افسوس یک هم‌میهن از تخریب میراث فرهنگی ایرانیان

پس از انتشار گزارش «ایران‌نامه» درباره تخریب شتابان خانه مشکی در اصفهان، نامه‌ها و پیام‌هایی از هم‌وطنان دوستدار میراث فرهنگی به ایران‌نامه رسید که همگی ضمن ابراز نگرانی از وضعیت موجود، از سازمان‌های مدافع میراث فرهنگی و مردم خواستارند تا با هم‌اندیشی، برای برون‌رفت از بحرانی که گریبان‌گیر میراث فرهنگی ایرانیان است، چاره‌ای اندیشیده شود. یکی از نامه‌ها را سرکار خانم «کبری قاسمی» همکار گرامی‌ خبرنگارمان از آمستردام هلند برایمان فرستاده‌اند. نامه خانم قاسمی سرشار از مهر میهن و دربرگیرنده نکاتی قابل تامل بود که ضمن سپاس فراوان از ایشان، در ادامه خواهید خواند: « آقای سپنتای گرامی سلام، بار دیگر سپاس از فرستادن ایمیل‌های خوبتان. معمولا همه آنها را با اشتیاق می‌خوانم ولی با دردی در دل، گاه واقعا زار می‌زنم که چرا مملکتی با این همه پیشینه فرهنگی غنی باید به چنین روزی بیفتد که این آثار ارزشمند با بی توجهی محض رو به زوال بروند. واقعا قلبم به درد آمد و اشکم از شدت غم و خشم سرازیر شد. چرا واقعا کسی به فکر نیست؟! 

دنباله نوشتار را در اینجا بخوانید...

12 آبان 1389
خانه های تاریخی اصفهان، 7) خانه مشکی

 

روزگار ِ سیاه ِ خانه مشکی در اصفهان

ایران‌نامه- مهدی فقیهی: خانه تاریخی ابوالشفیع مشکی که در تاریخ 18/9/1354 به شماره 1156 در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده است، در حالی که هنوز زندگی در آن جریان دارد، در اثر بی توجهی، عدم مرمت، تغییرات مداوم، و بلندمرتبه سازی همسایه‌ها، به حالت نیمه ویرانه درآمده و به شدت در حال نابودی است. خانه مشکی اثری ارزشمند است که در بافت قدیمی و کوچه‌‌های درهم تنیده شهر اصفهان قرار گرفته و در صورت توجه مسئولان، قابلیت تبدیل شدن به یک موزه مردم شناسی را دارد. برای دسترسی به این بنای تاریخی، می‌توان از ضلع جنوبی خیابان عبدالرزاق به کوچه شیخ الاسلام وارد شد. پیشینه خانه ابوالشفیع مشکی به دوران صفوی باز می‌گردد ولی در زمان قاجار دستخوش تغییرات زیادی گشته است. هنوز هم بخش‌هایی از این خانه تاریخی ساکنانی دارد و یکی از اتاق‌های آن به کارگاه گیوه‌دوزی تبدیل شده است و هنوز در جای‌جایش به راحتی می‌توان وسایل مختلف خانه و ابزارهای گوناگون قدیمی، و اسناد و مکتوبات خانوادگی را دید که ساکنانش سال‌هاست نگهداری کرده‌اند اما در زیر لایه‌ای از گرد و غبار به فراموشی سپرده شده‌اند.

دنباله نوشتار را در اینجا بخوانید...

7 آبان 1389
منشور کورش و خودکار انگلیسی

 

سه دقیقه با منشور کورش و خودکار انگلیسی در موزه ملی ایران

هفتم آبان‌ماه «روز کورش» فرارسید و اکنون که پس از سال‌ها منشور کورش بار دیگر به ایران آمده است، بسیاری از دوستداران ایران در اندیشه بودند تا در چنین روزی که یادروز صدور منشور آزادی کورش بزرگ است به موزه ملی ایران بروند و دیداری از منشور داشته باشند، اما مدیریت موزه 365 روز سال را رها کرد و درست در «روز کورش» در سالی که منشور در ایران مهمان است، تصمیم گرفت سیستم امنیتی موزه را به‌روز رسانی کند. برای همین اگر هنوز علاقه‌مند هستید که دیداری از منشور کورش داشته باشید باید صبر کنید تا مدیریت موزه و کارمندان از تعطیلات دو روز آخر هفته بازگردند و بعد اگر سیستم‌ها به روز شده بود، به شما فرصت بدهند تا تنها 3 دقیقه از منشور دیدن کنید! برای دیدار از منشور، ابتدا باید سری به سایت موزه ملی ایران بزنید تا مطمئن شوید همه سیستم‌های مداربسته و برق موزه به خوبی کار می‌کنند و موزه تعطیل نیست، بعد راه سفر را بر خود هموار کنید و به موزه ملی بروید.

دنباله نوشتار را در اینجا بخوانید...

7 آبان 1389
کورش بزرگ سروده هما ارژنگی

 

کورش بزرگ

سروده ای از: بانو هما ارژنگی

به مناسبت روز جهانی کورش بزرگ

اجرای زیبای این اثر ماندگار را با صدای شاعر در اینجا بشنوید  

 

در یک غروب کهنه و بی رونق و تار

در حسرت یک پنجره تا روشنایی

در جستجوی روزنی سوی رهایی

در آرزوی فرصت دیدار انسان

زین می کنم من توسن اندیشه ام را

هر سو شتابان... 

 

در زیر چتر آسمان هر جا که پویم

جز درد و اندوه و ستم چیزی به جا نیست

در چارسوی این رباط  کهنه گویی

مردی و رادی و وفا فرمانروا نیست... 

 

دژخیم ایام،

با داس خون آلوده درنده خویی،

در کار بیداد و جنون ترکتازی است

پندار آدم،

پندار ظلم و پیشه اش ویرانه سازی است... 

دنباله نوشتار را در اینجا بخوانید...


2 آبان 1389
ممنوعیت دیدار از منشور کورش در روز کورش

 

دیدار از منشور کورش بزرگ در روز جهانی کورش تعطیل شد

ایران‌نامه‌: در روز هفتم آبان که روز جهانی کورش بزرگ نام گرفته است، دیدار از منشور حقوق بشر کورش بزرگ در موزه ملی ایران امکان‌پذیر نخواهد بود. روابط عمومی موزه ملی ایران در این مورد اعلام کرد: 6 و 7 آبان‌ماه موزه ملی ایران تعطیل است و موزه در طول این دو روز پذیرای بازدیدکنندگان منشور کوروش نخواهد بود. روابط عمومی موزه ملی دلیل این تعطیلی نابهنگام را "به‌روز رسانی سیستم امنیتی و تجهیزات دوربین‌های مداربسته و تاسیسات برق موزه ملی" اعلام نموده است. گفتنی است که تعطیلی موزه ملی در دو روز 6 و 7 آبان‌ماه در حالی اعلام می‌شود که از مدتی پیش، سازمان‌های غیردولتی و دوستداران فرهنگ ایران، همه گروه‌های مردم را به بازدید از منشور کورش بزرگ در هفتم آبان‌ماه سال‌روز صدور منشور جهانی حقوق بشر کورش بزرگ فراخوانده بودند. از دیدگاه صاحب‌نظران این اقدام مدیریت موزه ملی ایران صرفا به منظور پیشگیری از سفر دوستداران کورش بزرگ به تهران و بازدید گروهی از منشور کورش بزرگ در روز جهانی کورش صورت می‌گیرد. از سوی دیگر، با اعلام خبر ضرورت به‌روز رسانی فوری سیستم امنیتی و تجهیزات دوربین‌های مدار بسته موزه ملی ایران دقیقا در روز جهانی کورش، بار دیگر دوستداران میراث فرهنگی نسبت به ناتوانی سیستم های امنیتی موزه و مدیریت آن در تامین امنیت منشور کورش بزرگ ابراز نگرانی نموده‌اند.


1 2 >>
برای هموندی در آگاهی نامه این تارنگار نام کاربری خود در سامانه بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
شمار بازدیدکنندگان : 2171773


Powered by BlogSky.com

آخرین یادداشت ها