X
تبلیغات
رایتل
ایران نامه، پایگاه آگاهی رسانی میراث فرهنگی و طبیعی ایران و جستار های ایران پژوهی شاهین سپنتا، مهرناز شهباز و همکاران
بایگانی
دسته بندی
21 آذر 1389
به مناسبت 21 آذرماه، روز نجات آذربایجان

 

آتورپاتکان                                                               

سروده  بانو هما ارژنگی

به مناسبت روز نجات آذربایجان

این سروده میهنی را با صدای شاعر در اینجا بشنوید 

 

آتورپاتکان، الا ای سرزمین آذر رخشان!

سر پاینده‌ی  ایران

که  آتش را نگهبان بوده‌ای در پهنه‌ی دوران

تو  از نوری، تو  از دوری، ز پشت پیر تاریخی

تو مهد پاک زرتشتی

همان یزدان‌شناس بخردی‌پرور

که نیکی را فروغ بی زوال ایزدی داند.

 

آتورپاتکان

هنوز از لابلای و تار و پود رفته‌های دور می‌بینم

ز  شهر شیز و  آن آتشگه آذرگشسبت نور می‌تابد

و بر دیوارهایش نقش‌های بوالعجب ز افلاکیان و خاکیان برجاست.

تو  آن نجد سرافرازی

به دامانت سهند سربلند و قله‌ی آتشفشان داری

دژ  ضحاک و  ساسان و  فن‌اسپ و  قلعه‌ها از باستان داری

به روز نام و ننگت هم

تو  از هرمزد فرخ‌ها و  فرخ زاد رستم‌ها نشان داری.

 

آتورپاتکان

تو ماد با فر و جاهی

تمام مردمانت آریایی زاده و آزاده اندیش‌اند

و در گسترده ی تاریخ

زبانشان آذری وان گویشی از پهلوی بوده است.

اگرچه بر دل و جانت، جفا  از ناکسان رفته

و  زخم خنجر ترک و تتارت سینه بدریده

ولی این ترجمانی ناروا  باشد، جفا باشد

زبان آذری را تُرک نامیدن

که ایران‌زاده هرگز جز که ایرانی نخواهد بود.

 

آتورپاتکان

تو  خاک شمس تبریزی

همان خاکی که  آن پیر عجایب خلقت خورشیدوش

در دامنش رویید

همان رندی که خشتش زیر سر بودی و

پا بر تارک هفت آسمان سودی.

غریب عالم معنا

که  مولانا، فقیه کهنه‌اندیش شکیبا را

چو  توفانی ز بن برکند و در رقص و خروش آورد. 

خرد را خاک بر سر کرد و 

دل را از می معنا به جوش آورد.

 

آتورپاتکان

تو  در گسترده‌ی دوران

 به هر شهر و به هر کویی

بلاگردان ایرانی.

چه گویم  من ز تبریزت

از  آن سالارخیزان خاک زرخیزت

به یاد آرم از آن جنبش

از  آن هنگامه‌ی خونین

از آن مردان جان برکف

چو  ستار و چو  باقر یا خیابانی

و  یا زان سیل گمنامان

که خون  پاکشان شد خون بهای راه  انسانی!

ز آذر ماه یاد آرم، من از آن آذر سوزان

که چون بیگانه‌ی رسوا،  چو  دزدی نابکار آمد

سر آزاده‌ات از پیکر میهن جدا سازد

در آن غوغای جانبازی، چه توفان‌ها به‌پا کردی

تو با بیگانگان و دشمنان خانگی دیدم چه‌ها کردی

 

کنون ای مهد سربازان

آتورپاتکان، سر ایران  

مبادا بینمت تا  یک نفس از  پای بنشینی

که دشمن در کمین است و

فریبی تازه می‌جوید

چنان روباه  مکاری 

به راهی  تازه  می‌پوید

جوانبخت کهنسالم 

تو  را در پهنه‌ی گیتی، هماره زنده می‌خواهم 

و تا هستی نفس دارد 

فلات پاک ایران ر ا  

خوش و پاینده می‌خواهم.


برای هموندی در آگاهی نامه این تارنگار نام کاربری خود در سامانه بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
شمار بازدیدکنندگان : 2111994


Powered by BlogSky.com

آخرین یادداشت ها