نشان خروس سپید به " ژاله فتوره چی " رسید

نشان "خروس سپید" چهارمین جایزه سالیانه انجمن حمایت از حیوانات اصفهان، امسال به یک شهروند فعال در حوزه محیط زیست و حمایت از حیوانات اهدا شد. دبیر انجمن حمایت از حیوانات اصفهان، با اعلام این خبر گفت: همزمان با جشن بهمنگان، انجمن حمایت از حیوانات اصفهان، نشان خروس سپید را به خانم " ژاله فتوره چی" به دلیل بیش از 10 سال فعالیت زیست محیطی و حمایت وی از حیوانات اهدا کرد. به گفته دبیر انجمن، سرکار خانم ژاله فتوره چی نماد شهروندان مسئولیت شناس و مهربانی است که داوطلبانه و عاشقانه برای حیوانات و محیط زیست دل می سوزانند و تلاش می کنند، شهروندانی که بیشتر از چندین انجمن و یا ده ها کارشناس به دیگر آفریده های خدا خدمت می کنند. مهندس سپهر سلیمی، در مورد سابقه اهدای نشان خروس سپید به فعالان حمایت از محیط زیست و حیوانات توسط این انجمن گفت: از سال 85 مقرر شد تا هر سال با اعلام فراخوان کشوری یکی از فعالان این عرصه انتخاب و معرفی شود. وی ادامه داد: نخستین نشان خروس سپید به شهید "شاهکو محلی" یکی از محیط بانانی که در حین خدمت شهید شد، اهدا شد و در سال 86 نیز این نشان به انجمن یوزپلنگ ایرانی که در زمینه حفظ گربه‌سانان ایرانی فعالیت می ‌کند، تعلق گرفت. وی ادامه داد: سال گذشته نیز این نشان از سوی انجمن حمایت از حیوانات اصفهان به بیژن فرهنگ دره‌شوری، به دلیل فعالیت‌هایش در زمینه حفظ و احیاء لاک‌پشت پوزه عقابی در منطقه قشم اهدا شد.  

 شب یلدا با رسانه ها

همزمان با شب یلدا دو گفت گو داشتم با دو رسانه فارسی زبان که برای آگاهی دوستان نشانی های آن ها را در زیر می آورم. نخست گفت و گویی با شهرزاد نیوز که زحمت تنظیم آن را سرکار خانم مریم رئیس دانا کشیدند و در سایت شهرزاد نیوز منتشر شده است. خانم رئیس دانا در این گفت و گو  پرسش های خوبی را درباره دیرینگی جشن شب یلدا و  آذین بندی سرو یلدا و همچنین جایگاه واژه « یلدا » در زبان فارسی مطرح نمودند. دیگری گفت و گوی کوتاهی با رادیو زمانه است که سرکار خانم مینو صابری ترتیب دادند و در کنار گفت و گوی شنیدنی استادان بزرگوارم جناب آقای دکتر رضا عبدالهی و آقای محمد علی دادخواه که از باورهای کهن درباره شب یلدا سخن می گویند، در سایت رادیو زمانه برای خواندن و شنیدن در دسترس است.

درخت سرو در شب یلدا به یاد جوانان آزاده میهن

درخت همیشه سبز سرو، در فرهنگ ایران پیوندی جاودانه با مهر تابان دارد و نشان آزادگی و پایداری در برابر سردی و سیاهی و تباهی نیروهای اهریمنی است. از این روی برپایه یک آیین کهن، ایرانیان در بلندترین و سیاه ترین شب سال به امید فرارسیدن صبح صادق، درخت سرو را با نمادهایی از مهر می آراستند و شب یلدا را تا برآمدن پرتوهای زندگی بخش مهر، با همنشینی سروهای آزاد به صبح می رساندند. امسال در شب یلدا، به یاد همه جوانان آزاده ای که در راه آزادی میهن جان سپردند، نهال های درخت همیشه سبز سرو را با روبان های سبز و سپید و سرخ می آراییم و با آرمان های سبز آنها  برای میهن، پیمانی جاودانه خواهیم بست.   

جشن آذرگان در یک نگاه

نام جشن : آذرگان. زمان برگزاری : در نُهمین روز از آذرماه که نام روز و ماه یکی می شود یعنی روز آذر در  ماه آذر ، جشن « آذرگان » برگزار می شود. انگیزه برگزاری : فرخندگی هم نامی روز و ماه به نام ایزد آذر و بزرگداشت جایگاه آن در اندیشه ایرانیان. نگاهی به جایگاه آذر در فرهنگ ایران : « آذر » در اوستا « آتَر/ آتَرش» و در پهلوی « آتُر / آتَخش » و در فارسی امروز « آذر / آتش » است. آذر، ایزد نگاهبان آتش و فروزه اهورامزداست برای همین گاه او را در شمار امشاسپندان آورده اند. در فرهنگ ایران، آتش یکی از پدیده های طبیعی ستودنی است چون گرمای زندگی را در کالبد دیگر پدیده های هستی جاری می سازد و با نور خود که نشانی از آذر اهورایی است جان و دل یاران اهورامزدا را روشنایی می بخشد پس « سوی پرستش » اهورا مزداست و آتش پرستاران در آتشکده از آن پرستاری می کنند. جشن آذرگان از جشن های ویژه آتش در فرهنگ ایران است که در ستایش آذر اهورایی برگزار می شود.

منش کورش بزرگ

راهگشای جنبش آزادی خواهی مردم ایران

کورش در سرزمین مهر دیده به گیتی گشود و در این سرزمین بالید. سرزمینی که آیین مهر هزاران سال در رگ و ریشه مردمانش جاری بوده و هست و از اینجا به بخش های گسترده ای از جهان دیروز و امروز گسترش یافته است. از این روی، در روزگارانی که حاکمان ستم پیشه به شمار بی گناهانی که در کشورگشایی ها کشتند، می نازیدند، منشور آزادی بخش کورش بزرگ، نوید بخش آزادی ملت ها شد و مردمان سرزمین هایی که تشنه صلح و عدالت بودند یکی پس از دیگری دروازه های سرزمین خود را بر روی کورش و یارانش و پیام صلح و دوستی جهانی آنان، گشودند و چنان شد که آوازه « کورش » فرزند برومند فرهنگ ایران به عنوان بزرگترین ناشر حقوق بشر در سراسر جهان پیچید و دیروز و امروز دوست و دشمن جایگاه بلند او را در گسترش عملی و فکری حقوق بشر در جهان ستوده و می ستایند. مشعل حقوق بشری که کورش بزرگ برافروخت هنوز نیز روشنی بخش زندگی ملت های سیه روز و دربند است، همچنین همگرایی همه جانبه همه اقوام و تیره های ایرانی و دوستداران فرهنگ ایران زیر پرچم همبستگی ملی از بزرگترین دست آورهای هنر رهبری کورش بزرگ است.

روز جهانی کورش بزرگ

روز بزرگداشت حقوق بشر در فرهنگ خردمدار ایران

پنج سال پیش، هنگامی که برای اولین بار « کمیته بین المللی نجات پاسارگاد » روز 29 اکتبر ( هفتم آبان ) را ـ که سالگشت روز ورود کورش بزرگ به بابل در 2500 و اندی سال پیش و صدور منشور حقوق بشر او است ـ به عنوان روز جهانی کورش بزرگ اعلام داشت و مردمان جهان و به خصوص ایرانیان را برای نجات آرامگاه و خانه او ـ که می رفت تا به دست حکومت اسلامی ویران شود ـ فرا خواند، هرگز گمان نمی رفت که این روز به چنین سرعتی در میان ایرانیان رسمیت پیدا کند. ایرانیان فرهنگ دوست و رسانه های خارج از ایران و وبلاگ ها و سایت های علاقمند به فرهنگ ایرانزمین در سراسر جهان، و از جمله ایران، با کمترین توان مادی و با بیشترین شور خود در بزرگداشت این روز شرکت کردند و از انسانی گفتند که در زمانه ای که دنیا جز بیداد و توحش نمی شناخت و تصوری از « حقوق انسان ها » مطرح نبود، اولین منشور حقوق بشر را از سوی ایرانیان به جهان هدیه کرد. 

روز 29 اکتبر، روز کورش بزرگ،

و سالگرد صدور اولین منشور حقوق بشر، را گرامی بداریم

25 قرن قبل، در زمانه ای که توحش بر زندگی انسان ها چیرگی داشت، بیانیه ای انسان مدارانه و متمدنانه بر کتیبه ای خطاب به مردم « چهار گوشه جهان »  نوشته شد که به مسائلی مهم در ارتباط با حقوق انسان می پرداخت؛ مسایلی که نه تنها در آن زمانه که قرن های قرن پس از آن و حتی امروزه نیز می تواند الهام بخش همه کسانی باشد که به انسان، و حقوق او باور دارند. این بیانیه که به نام «منشور کوروش بزرگ» شناخته می شود، بر الغای تبعیضات نژادی و ملی، آزادی انتخاب محل سکونت، الغای برده داری، آزادی دین و مذهب و تلاش برای صلح پایدار میان ملت ها تاکید کرده است. این منشور، که از سوی مردمان ایران زمین و از زبان رهبر سیاسی خود کورش بزرگ، پایه گذار اولین امپراتوری جهان به بشریت هدیه شده، در سال 1971 از سوی سازمان ملل متحد به عنوان اولین اعلامیه حقوق بشر جهان شناخته شد و بدین سان، این افتخار به نام ایران، به عنوان مهد نخستین اعلامیه حقوق بشر، در تاریخ جهانی ثبت شد.

جشن جهانی نوروز و ردیف های موسیقی ایرانی ثبت جهانی شدند

جشن بزرگ نوروز که با همه جلوه های شاد و شورانگیزش هرسال درآغاز بهار به زندگی ایرانیان رنگ و بویی دیگر می دهد، سرانجام به فهرست میراث ناملموس جهان پیوست. به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی، تشکیل پرونده ثبت جهانی نوروز حدود سه سال قبل با شرکت حدود 10 کشور منطقه که بیشتر آن ها همسایگان ایران هستند، آغاز شد و در نهایت با حضور 7 کشور به ثبت رسید. این کشورها عبارتند از: ایران، هند، جمهوری آذربایجان، ازبکستان، قزاقستان، پاکستان و ترکیه. البته کشورهای تاجیکستان و افغانستان که مراسم نوروز در آن ها برگزار می شود در تشکیل این پرونده نقش نداشتند چون تاجیکستان هنوز به عضویت کنوانسیون میراث ناملموس جهانی در نیامده است و افغانستان نیز به تازگی به این کنوانسیون ملحق شده و نتوانست خود را برای همکاری در این پرونده آماده کند. در پرونده ثبت نوروز تمام ریز نکاتی که در برگزاری آیین نوروز وجود دارد دیده شده است. این ریز نکات قبل و هنگام مراسم نوروز از قبیل خانه تکانی، هفت سین و حتی پخت وپزهای زمان عید و غذاهای سنتی این روز را شامل می شود.

جشن خُردادگان در یک نگاه

نام جشن : خُردادگان. زمان برگزاری : روز خرداد ( ششمین روز  ماه ) از ماه خرداد ( سومین ماه سال ). انگیزه برگزاری : فرخندگی هم نامی روز و ماه به نام امشاسپند خرداد و بزرگداشت جایگاه آن در اندیشه ایرانیان. مفهوم امشاسپند خرداد: « خرداد » در اوستا «هـَئوروَتات» و در پهلوی «خُـردات» یا « هُردات » به معنی رسایی و کمال است که در گات ها یکی از فروزه های اهورا مزدا و در اوستای نو نام یکی از هفت امشاسپند و نماد رسایی اهورا مزدا است. خرداد، امشاسپند بانویی است که نگهداری از آب ها در این جهان خویشکاری اوست و کسان را در چیرگی بر تشنگی یاری می کند از این روی در سنت، به هنگام نوشیدن آب از او به نیکی یاد می شود. در گات ها، از خرداد و امرداد پیوسته در کنار یکدیگر یاد می شود و در اوستای نو نیز این دو امشاسپند، پاسدارنده آب ها و گیاهان اند که به یاری مردمان می آیند و تشنگی و گرسنگی را شکست می دهند. در یسنا، هات 47، آمده است که اهورامزدا رسایی خرداد و جاودانگی امرداد را به کسی خواهد بخشید که اندیشه و گفتار و کردارش برابر آیین راستی است.

نگاهی به پیشینه نیایش گردش سال

شاهین سپنتا

منظور از اصطلاح « تحویل سال » که با عبارت های دیگری همچون « تحویل سنه » ، « سال گردش » ، « حلول سال » یا « گردش سال » نیز شناخته می شود،  لحظه ای است که  انتقال برج دوازدهم سال یا برج فلکی « حوت » یا  « ماهی » به برج اول سال یا «حمل» یا « بره » انجام می شود. این لحظه، هنگام آغاز اعتدال بهاری در نیمکره شمالی و همزمان با اعتدال پاییزی در نیمکره جنوبی است و در آن هنگام خورشید از استوای زمین می‌گذرد و به سوی شمال آسمان می‌رود. پس از آن که "تحویل سال " انجام می شود، « نوروز » که نخستین روز سال نیز هست، فرا می رسد. هنگام گردش سال از دیرباز نزد ایرانیان و همه مردمان کشورهای گستره فرهنگی نوروز از اهمیت بسیار زیادی برخوردار بوده است و همه ساله در آستانه نوروز، برپادارندگان این جشن کهن در کنار خوان نوروزی یا سفره هفت سین، چشم به راه هستند تا "هنگام گردش سال " فرا رسد و سال نو با رسیدن فروردین ماه و بهاران زیبا آغاز شود. یکی از آیین های ویژه هنگام گردش سال، خواندن « نیایش گردش سال» یا «دعای تحویل سال» است که خانواده های ایرانی با توجه به باورهای خود در این هنگام نیایشی را می خوانند و دعایی که به صورت رسمی از رسانه ها پخش می شود، این دعای معروف است: « یا  مقلب القلوب و الابصار، یا مدبر اللیل و النهار، یا محول الحول و الاحوال، حول حالنا الا احسن الحال. »

گوگل هم سفره هفت سین نوروزی داشت !

همزمان با نوروز، امسال نیز پایگاه اینترنتی گوگل نشان خود را با هفت سین نوروزی آذین بست و عنوان « عید نوروز » با خط فارسی و ( ( persian_newyear 09 را به انگلیسی برای آن به کار برد. در سفره هفت سین گوگل، سبزه و سیر و سماق و سنجد و سرکه و سمنو و سیب در کنار شمع های روشن دیده می شد. در اقدامی مشابه موتور جستجوگر لایو( live.com )  نیز که به شرکت مایکروسافت تعلق دارد، تصویری از تخت جمشید را در پس زمینه صفحه اصلی خود قرار داد. در هر دو مورد کاربران می توانستند با کوبه بر روی بخش هایی از این تصویرها ، توضیحاتی در مورد نوروز و تاریخچه آن بخوانند. این رویگرد مثبت به آیین های زیبای ایرانی در حالی اتفاق افتاد که باراک اوباما در پیام نوروزی خود به همه کسانی که در سراسر جهان نوروز را جشن می گیرند، گفت: امروز می خواهم بهترین آرزوهای خود را به همۀ کسانی که نوروز را در سرتاسر جهان جشن می گیرند تقدیم کنم. این جشن، هم یک آیین باستانی و هم زمانی برای بازآفرینی است و امیدوارم که شما از این فرصت ویژۀ سال برای بودن در جمع دوستان و خانواده بهره گیرید.

 خدایا چنان کن که هر روز ما     همه سبز باشد چو نوروز ما 

                        دل و دیده باشد ز مهر تو شاد  جهان نو شود، سال فرخنده باد                     

کارت نوروزی و متن دعای تحویل سال به فارسی، سروده دکتر شاهین سپنتا

آیا حاجی فیروز ها هنوز در کوچه پس کوچه ها می خوانند؟

نوروز در راه است و هنوز در گوشه و کنار صدای شادی بخش حاجی فیروز ها را می توان شنید که پیک بهارند و گرم شدن و سبز شدن زمین و نو شدن سال را نوید می دهند. جاجی فیروز هایی که هزاران سال است که همزمان با نوروز آمده اند و رفته اند و امروز پس از رازگشایی استوره های میان رودان در متن اکدی نوخوانده توسط "شیدا جلیلوند"، آگاهی ما از سرگذشت آن ها بسیار بیشتر از گذشته است. در این استوره کهن، ایشتر ایزد بانوی زایش و باروری به جهان فرودست سفر می کند و برای او دیگر بازگشتی نیست. پس زایش و باروری بر زمین باز می ایستد و خدایان چاره جویی می کنند و چنان می خواهند که ایشتر جانشینی برگزیند تا او را به جای خود به جهان فرادست بفرستد. ایشتر همسر خود  "دو موزی" را بر می گزیند، تن پوشی سرخ بر تن دوموزی می کند، روغنی خوشبو به سر و روی سیاهش می مالد، ساز "نی" در دستش می گذارد و او را به جهان فرادست می فرستد تا روی زمین آید و گیاهان را زندگی بخشد. بالا آمدن دو موزی و سبز شدن گیاهان هر سال همزمان با فرا رسیدن بهار و نوروز ما ایرانی هاست و چنین به نظر می رسد که "حاجی فیروز" امروز، خویشاوند همان "دوموزی" کهن است که همچو او با جامه ای سرخ و چهره ای سیاه و دایره زنگی در دست، نوید بخش نوروز است.اما گویا هر سال نسبت سال پیش، شمار حاجی فیروز ها در شهرها و روستاها کمتر می شود و شادی ها هم کمتر و کمتر می شود. آیا حاجی فیروز ها هنوز هم به خانه های ما سر می زنند؟ اگرحاجی فیروز ها بیایند آیا گوش شنوایی هست که برایش از شادی بخوانند؟ شاید هنوز هم در کوچه پس کوچه ها حاجی فیروز هایی باشند که دایره زنگی در دست ترانه بخوانند. اگر بخواهید شاید بتوانید صدای حاجی فیروز را بشونید که این روز ها برای شاد کردن دل مردم، آن چه را می خواند که آن ها می خواهند و آن سوی هم صدای آن شیرینی فروش دوره گرد قدیمی محله را که شیرینی های نوروزی برایتان آورده بشنوید.

ماهی قرمز رزمجو 

 زیبا، مقاوم و سازگار در کنار سفره هفت سین !

به تازگی انجمن حمایت از حیوانات اصفهان با انتشار اطلاعیه ای در پایگاه اینترنتی خود پیشنهاد نمود هموطنانی که به دلایلی امکان نگهداری درست ماهی قرمز (Gold fish  ) را برای سفره هفت سین ندارند، می توانند برای زنده نگهداشتن این آیین زیبای ایرانی از ماهی قرمز "رزمجو " که گونه ای بسیار مقاوم تر است در کنار سفره  هفت سین نگهداری کنند. در بخشی از این اطلاعیه آمده است: برای نوروز 1388 انجمن حمایت از حیوانات اصفهان همچون 2 سال گذشته در کنار طرح آموزشی، پیشنهاد جدیدی دارد که امیدوار است همچون طرح های گذشته ضمن حفظ ماهی بر سفره های هفت سین ، از مرگ و میر آنها بکاهد و بر این اساس با توجه به تجریبات گذشته و نظرات کارشناسان به هم میهنان عزیزی که در نگهداری از ماهی قرمز مهارت ندارند، پیشنهاد می کند برای نوروز امسال ماهی رزمجو (Fighter) را جایگزین ماهی قرمز کنند. شرایط نگهداری ماهی رزمجو بسیار آسان تر از ماهی قرمز بوده و این ماهی توانایی سازگاری بیشتری با محیط دارد، همچنین نگهداری از این ماهی مراقبت خاصی را لازم ندارد و بسیار ماهی مقاومی است. ضمن این که در رنگ های متفاوتی نظیر قرمز، آبی، مشکی و سفید وجود دارد و ماهی بسیار زیبایی است. پرورش این ماهی به آسانی در کشور انجام می شود و قیمت آن همانند ماهی قرمز و یا شاید کمتر است. در همین مورد پایگاه آگاهی رسانی محیط زیست ایران ( زیستا )، گفت و گویی با شاهین سپنتا داشت که می توانید در اینجا بخوانید.

پیشنهاد بنیاد میراث پاسارگاد به یونسکو

برای ثبت چهارشنبه سوری در میراث معنوی جهانی

 بنیاد جهانی میراث پاسارگاد در نامه ای به مدیرکل سازمان آموزشی، دانشی و فرهنگی سازمان ملل متحد ( یونسکو )، که رونوشت آن را برای سازمان های میراث جهانی، و اداره مرکزی سازمان ملل فرستاده، پیشنهاد ثبت جشن ملی « چهارشنبه سوری» را در فهرست میراث معنوی جهانی ارائه نموده است. در این نامه آمده است: « با توجه به نگرانی های سازمان یونسکو درباره نابودسازی میراث فرهنگی جوامع مختلف که موجب پیدایش فکر ثبت آثار معنوی جهان گردیده است، و از آنجا که وقتی نابودکنندگان این گونه آثار دولت هایی باشند که کشور خود را در سازمان یونسکو نمایندگی می کنند، چاره ای جز این باقی نمی ماند که مردم و سازمان های غیر دولتی آنها در این مورد اقدام کرده و در راستای جلوگیری از نابودی میراث معنوی خویش اقدام کنند.

روز اسفند از ماه اسفند، روز مهر نیست !

جشن اسفندگان، از سوی گروه های مختلف ایرانیان در سراسر جهان به روش های گوناگون گرامی داشته شد. هم میهنان زرتشتی نیز در کنار دیگر ایرانیان همچون سال های گذشته با برگزاری برنامه های متنوع جشن اسفندگان "روز ملی زن" را گرامی داشتند. در یکی از این برنامه ها که به مناسبت روز ملی زن در دبیرستان دخترانه انوشیروان برگزار شد، پیام دکتر اردشیر خورشیدیان فرنشین انجمن موبدان تهران به آگاهی همگان رسید. وی در این پیام گفته بود: « اخیرا برخی از نیک اندیشان ایرانی کوشش دارند که این روز بزرگ را روز عشق ایرانیان معرفی کنند و مردم را از گرامی داشت روز "والنتاین" که هیچ ربطی به دین و فرهنگ ایرانی ندارد، باز دارند که هر چند نفس کار بسیار اندیشمندانه و درست و مسئولانه است، ولی از روی نا آگاهی است. همه باشندگان در این مجلس فرخنده و همه ایرانیان باید بدانند که روز عشق ایرانیان، روز مهر از ماه مهر و "جشن مهرگان" می باشد، چرا که « مهر » به مفهوم عشق ورزی همراه با پایبندی به عهد و پیمان می باشد و نمی تواند به جشن اسفندگان که روز بزرگداشت زن است محدود شود. ایرانیان باور دارند که علاوه بر عشق ورزیدن به زن و زندگی، باید به همه هستی و خالق یکتا و بی همتای آن، عشق ورزید. از این رو عشق به اعضای خانواده و هم کیش و هم میهن و همنوع و همه مظاهر نیک موجود در طبیعت، به روز مهر از ماه مهر و جشن مهرگان اختصاص دارد و باید اجازه داد که جشن اسفندگان ویژه گرامیداشت بانوان ارجمند و بزرگداشت زن و زندگی باشد. »

گل پلنگ مشک، نماد جشن اسفندگان 

در فرهنگ ایران، هریک از روزهای ماه را گلی ویژه است که به عنوان نمادی برای آن روز شناخته می شود و در جشن های ماهیانه نیز که نام روز و ماه برابر می شوند آن گل به عنوان نماد آن جشن گزیده می شود. برای آشنایی با گل ویژه جشن اسفندگان از کتاب ارزشمند « بندهش» سود می جوییم. در کتاب « بندهش » گل ویژه سپندارمذ « پلنگ مشک» نامیده شده و آمده است:« ... این را نیز گوید که هرگلی از آن امشاسپندی است؛ و باشد که گوید:.. پلنگ مُشک سپندارمذ را و...» . در متن پهلوی « خسرو قبادان و ریدکی » نیز بوی پلنگ مشک چنین توصیف شده است: « پلنگ مشک را بوی چون بوی نیکی [ است] ». چنان که گفته شد، دکتر مهرداد بهار در ترجمه « بندهش » ، دکتر رقیه بهزادی در ترجمه « بندهش هندی » و دکتر سعید عریان در ترجمه متن پهلوی « خسرو قبادان و ریدکی » گل ویژه سپندارمذ را پلنگ مشک ترجمه و ثبت کرده اند؛ هرچند که برخی از پژوهشگران نامی همچون دکتر جلیل دوستخواه در « اوستا، کهن ترین سرودهای ایرانیان » ، دکتر سهراب خدابخشی در کتاب « پزشکی در ایران باستان » و دکتر جهانگیر اوشیدری در « دانشنامه مزدیسنا » گل ویژه سپنتا آرمئیتی را « بید مشک » نام برده اند.

اسفندگان روز زن ایرانی

پنجم اسفندماه یا روز اسفند از ماه اسفند، جشن اسفندگان یا روز ملی زن در فرهنگ ایران است.در سال های اخیر این جشن کهن بیش از پیش مورد توجه بسیاری از دوستداران فرهنگ ایران قرار گرفته است.اما گویا گرایش دوستداران فرهنگ ایران به گرامی داشت روز ملی زن یا جشن اسفندگان، خوشایند برخی افراد و جریان ها نبود و چون نمی خواستند که این روز به نام زن در میان مردم شناخته شود پس کوشیدند تا عنوان "روز ملی زن" مطرح نشود و برای دستیابی به این هدف با بهره برداری از گرایش های پاک و میهن دوستانه جوانان، مساله را به این صورت طرح کردند که "چون جشن غربی والنتاین کم کم در بین برخی از جوانان رایج می شود پس باید با آن مبارزه کرد و بهترین راه مبارزه این است که اسفندگان را جایگزین آن نماییم." برخی افراد، با چراغ سبزهایی که دریافت نمودند هدایت این جریان را برعهده گرفتند و کوشیدند به ایجاد کارگروه بپردازند و با صرف وقت و برگزاری نشست های مرتب خانگی، دعوت از فعالان گروه های مردمی دوستدار میراث فرهنگی و گروه های زنان و دانشجویان سراسر کشور، بهره برداری از شور برخی جوانان و برخی روزنامه نگاران، استفاده از محیط اینترنت و درج اطلاعاتی تحریف شده در سایت های پر مخاطب و مرجع مثل دانشنامه آزاد ویکی پدیا، انتشار شب نامه، و حمایت سایت خبرگزاری دولتی میراث فرهنگی، به پندار خود نام زن را از جشن اسفندگان بزدایند و آن را با عناوینی پرسش برانگیز چون روز عشق ایرانی، روز مهر ایرانی و ... به مردم و جوانان معرفی کنند و به عبارت کاملا روشن به این هدف خود جامه عمل بپوشانند: " جشن بزرگ اسفندگان را که می تواند به عنوان روز ملی زن، دستمایه جنبش های ملی زنان قرار گیرد از محتوا تهی کنند و در حد نسخه ایرانی روز والنتاین پایین بیاورند تا دختران و پسران ایرانی در جشن اسفندگان، خرس پوشالی و شکلات تخته ای و قلب هایی به بزرگی یک بالش و سیب سرخ عشق آتشین به همدیگر هدیه بدهند." در همین مورد سرکار خانم نگار صالحی زاده خبرنگار پایگاه آگاهی رسانی کمیته نجات پاسارگاد پرسش هایی را با شاهین سپنتا مطرح کردند که حاصل این گفت و گو در ادامه از نظرتان خواهد گذشت:

آتش جشن سده در پیر رهگذر چم

ایرانیان دوستدار فرهنگ و آیین های کهن ایران زمین، در جشن ملی سده همازور و هماهنگ، آتش مهر میهن را در پیر رهگذر چم از توابع تفت در استان یزد به شادمانی و فرخندگی برپا داشتند.بیش از دو هزار نفر از هم میهنان که از استان های کرمان، اصفهان،فارس،تهران و دیگر شهر های کشور برای برپایی آتش جشن سده به استان یزد سفر کرده بودند پنجشنبه دهم بهمن ماه 87 در پیر رهگذر چم از توابع تفت گردهم آمدند و با سرور و شادی این آیین کهن را گرامی داشتند. پیش از برپایی آتش جشن سده، گات ها خوانی توسط کودکان و موسیقی سنتی ایرانی توسط گروهی از جوانان دختر و پسر اجرا شد و  سپس گروه موبدان به خواندن " آتش نیایش"پرداختند. در ادامه با همنوازی سورنا و نواختن دف، آتش افروزان نیایش کنان به سوی هیمه بزرگ رهسپار شدند و  در دل شب سیاه و سرد زمستان میهن، شعله های فروزان آتش جشن سده، جرگه دوستداران ایران را روشنایی داد و جان و دل باشندگان را گرمی بخشید. در این آیین کهن ملی که به کوشش انجمن زرتشتیان تفت و توابع برپاشد، حضور گروه های مختلف هم میهنان غیر زرتشتی در کنار زرتشتیان چشمگیر بود.

عکس ها را در  ادامه ببینید. (عکس ها از شاهین سپنتا ) >>>>