X
تبلیغات
رایتل
ایران نامه، پایگاه آگاهی رسانی میراث فرهنگی و طبیعی ایران و جستار های ایران پژوهی شاهین سپنتا، مهرناز شهباز و همکاران
بایگانی
دسته بندی
12 بهمن 1388
مردمک۱

جای خالی سازمان های مردم نهاد در مدیریت شهری

این روزها دو موضوع مهم محور اصلی بحث و گفت وگوی مسئولان شهری اصفهان با رسانه هاست.هر دو موضوع یعنی معضل طبقات فوقانی برج جهان نما و خطرات عبور مترو برای میراث تاریخی اصفهان چندسالی است که محل مناقشه دوستداران میراث فرهنگی و یونسکو از یک سو و مدیران شهری از سوی دیگر است. در هردو مورد معترضان بارها با ارائه دلایل و شواهد سعی در اثبات نظریات خود مبنی بر زیان بار بودن چنین پروژه های برای تداوم حیات شهر تاریخی اصفهان داشته اند اما این دیدگاه ها که مورد تائید کارشناسان مستقل و غیر دولتی نیز قرار داشته و دارند هرگز با عنایت مدیران شهر اعم از شهرداری و شورای شهر قرار نگرفت و هربار با ارائه توجیه و تفسیر از زیر بار مسئولیت خود در حفظ هویت تاریخی و فرهنگی شهر شانه خالی کردند و معترضان را که عمدتا از اعضای سازمان های مردم نهاد مدافع میراث فرهنگی و طبیعی اصفهان و چهره های فرهنگی و دانشگاهی بودند به سنگ اندازی در راه توسعه و عمران شهری و سیاسی کاری و عامل دست بیگانه شدن، متهم کردند.

اما با گذشت زمان و پدیدار شدن نارسایی در مدیریت اجرایی این پروژه ها، ناکارآمدی و تاثیرات زیان بار آن ها بیش از پیش نمایان شد تا آنجا که استاندار محترم تائید کرد که برج جهان نما  ارتباطی با معماری و هویت شهری اصفهان نداشته و ندارد و با شروع فعالیت برج جهان نما به طور قطع در مرکز شهر اصفهان دچار مشکلات ترافیکی و آلودگی‌های زیست محیطی فراوانی خواهیم شد.

از سوی دیگر، در هنگامه ای که موضوع انحراف دستگاه حفار تونل مترو در نزدیکی سی و سه پل همچنان خبر ساز است و راهکارهای پر مخاطره و پرهزینه پیش رو برای برون رفت از این معضل بر دوش اصفهان و اصفهانی ها سنگینی می کند، معاون حفظ، احیا و ثبت آثار تاریخی فرهنگی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری نیز تلویحا آسیب های ناشی از گذر مترو از محور تاریخی چهارباغ را تائید کرده و تاکید می کند باید تمهیدات ایمنی را برای حفاظت جدی از آثار تاریخی اصفهان که بر اثر عبور مترو در معرض تهدید هستند، فراهم آورد.

اما پرسش اساسی اینجاست که چه فرد یا افرادی مسئول ایجاد چنین مخاطراتی برای میراث فرهنگی پایتخت فرهنگ و تمدن ایران هستند و چه فرد یا نهادی پاسخ گوی این هزینه های سنگین برای جبران سوء مدیریت مدیران شهری است؟

اکنون که روشن شده است که هشدارهای قبلی کارشناسان دلسوز سازمان های غیردولتی درست و به هنگام بوده اما هرگز گوش شنوایی در میان مدیران شهری نیافته است، آیا زمان آن فرا نرسیده که برای برون رفت از این سیکل معیوب چاره ای اندیشیده شود و پیش از اجرای پروژه های گوناگون، دیدگاه های کارشناسی شورایی مرکب از نمایندگان باتجربه سازمان های مردم نهاد مدافع میراث فرهنگی و محیط زیست مورد توجه قرار گیرد و نظرات سازنده آن ها در همه فعالیت های عمرانی و توسعه شهری اعمال شود تا پس از چند سال اتلاف وقت و هزینه، شاهد به خطر افتادن سرمایه های معنوی و مادی کشور نباشیم؟

 

* این یادداشت برای ستون مردمک روزنامه " زاینده رود" در تاریخ 8/11/88 نوشته شده بود.

برای هموندی در آگاهی نامه این تارنگار نام کاربری خود در سامانه بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
شمار بازدیدکنندگان : 2120649


Powered by BlogSky.com

آخرین یادداشت ها