X
تبلیغات
بازی تراوین
ایران نامه، پایگاه آگاهی رسانی میراث فرهنگی و طبیعی ایران و جستار های ایران پژوهی شاهین سپنتا، مهرناز شهباز و همکاران
بایگانی
دسته بندی
1 اسفند 1387
جشن اسفندگان روز زن ایرانی

   

اسفندگان روز زن ایرانی

پنجم اسفندماه یا روز اسفند از ماه اسفند، جشن اسفندگان یا روز ملی زن در فرهنگ ایران است.در سال های اخیر این جشن کهن بیش از پیش مورد توجه بسیاری از دوستداران فرهنگ ایران قرار گرفته است.اما گویا گرایش دوستداران فرهنگ ایران به گرامی داشت روز ملی زن یا جشن اسفندگان، خوشایند برخی افراد و جریان ها نبود و چون نمی خواستند که این روز به نام زن در میان مردم شناخته شود پس کوشیدند تا عنوان "روز ملی زن" مطرح نشود و برای دستیابی به این هدف با بهره برداری از گرایش های پاک و میهن دوستانه جوانان، مساله را به این صورت طرح کردند که "چون جشن غربی والنتاین کم کم در بین برخی از جوانان رایج می شود پس باید با آن مبارزه کرد و بهترین راه مبارزه این است که اسفندگان را جایگزین آن نماییم." برخی افراد، با چراغ سبزهایی که دریافت نمودند هدایت این جریان را برعهده گرفتند و کوشیدند به ایجاد کارگروه بپردازند و با صرف وقت و برگزاری نشست های مرتب خانگی، دعوت از فعالان گروه های مردمی دوستدار میراث فرهنگی و گروه های زنان و دانشجویان سراسر کشور، بهره برداری از شور برخی جوانان و برخی روزنامه نگاران، استفاده از محیط اینترنت و درج اطلاعاتی تحریف شده در سایت های پر مخاطب و مرجع مثل دانشنامه آزاد ویکی پدیا، انتشار شب نامه، و حمایت سایت خبرگزاری دولتی میراث فرهنگی، به پندار خود نام زن را از جشن اسفندگان بزدایند و آن را با عناوینی پرسش برانگیز چون روز عشق ایرانی، روز مهر ایرانی و ... به مردم و جوانان معرفی کنند و به عبارت کاملا روشن به این هدف خود جامه عمل بپوشانند: " جشن بزرگ اسفندگان را که می تواند به عنوان روز ملی زن، دستمایه جنبش های ملی زنان قرار گیرد از محتوا تهی کنند و در حد نسخه ایرانی روز والنتاین پایین بیاورند تا دختران و پسران ایرانی در جشن اسفندگان، خرس پوشالی و شکلات تخته ای و قلب هایی به بزرگی یک بالش و سیب سرخ عشق آتشین به همدیگر هدیه بدهند." در همین مورد سرکار خانم نگار صالحی زاده خبرنگار پایگاه آگاهی رسانی کمیته نجات پاسارگاد پرسش هایی را با شاهین سپنتا مطرح کردند که حاصل این گفت و گو در ادامه از نظرتان خواهد گذشت:

دنباله نوشتار را در اینجا بخوانید...


29 بهمن 1387
سرودها و ترانه های ایران زمین: ۴ ) من فرزند ایرانم!

 

من فرزند ایرانم !

سرانجام پس از سی سال صدای یک خواننده زن ایرانی در درون مرز منتشر شد. خانم "شیدا " با صدای خوش خود در تازه ترین اثرش « پنجره باز می شود » ، خوش درخشیده و ترانه هایی زیبا و به یادماندنی را از خود به یادگار گذاشته است. بانو « امجد الملوک جاهدیان» که نام هنری شیدا را به یاد « استاد علی اکبر شیدا» برای خود برگزیده، این اثر را که آمیخته ای از موسیقی سنتی و پاپ است با همکاری همسرش « مسعود جاهد » نوازنده نی و آهنگ‌‏ساز اجرا نموده است. شیدا، هدف خود و همسرش را از اجرای چنین ترانه های خاطره انگیزی « گسترش محبت و دوستی در میان مردم » بیان کرده است. شیدا از دوران کودکی با شنیدن صدای گرامافون پدر و زمزمه های مادرش که تصنیف های قمر را نجوا می‌کرد، به موسیقی ایرانی دلبسته شد و سرانجام نزد استادن آواز شتافت. او پس از همسری با مسعود جاهد، در سال 1374 خورشیدی گروه موسیقی بانوان " کرشمه " را برپا نمود و برنامه هایی در تهران برای بانوان اجرا کرد. در سال ١٣٧٨ نخستین مجموعه همخوانى شیدا و جاهد با نام "شیدا " و در سال ١٣٧٩ دومین اثرشان با نام " کوچه هاى بى نشان" منتشر شد.  شیدا در آلبوم زیبای سرگیسو نیز ترانه های خاطره انگیز و زیبای قمرملوک وزیری را بازسازی نموده است. بیشتر ترانه های آلبوم « پنجره باز می شود» به صورت تک خوانی به گوش می رسد اما گویا برای دریافت پروانه هنوز ناچار به نوشتن عبارت « همخوانی » بر روی اثر هستند. ترانه « من فرزند ایرانم » از آلبوم « پنجره باز می شود » با صدای شیدا را می توانید از اینجا بردارید و بشنوید. شعر این ترانه را نیز شیدا سروده و آهنگساز آن همسرش مسعود جاهد است.متن ترانه را هم می توانید در ادامه بخوانید:

دنباله نوشتار را در اینجا بخوانید...

27 بهمن 1387
نگار زن

نگارستانِ پنج هزار سال تن پوش زن ایرانی

یکی از آثار ماندگار استاد توران شهریاری سروده هایی است که برای نگاره هایی از پنج هزار سال تن پوش زنان ایرانی سروده است. این مجموعه بی مانند که « نگار زن » نام دارد در نخستین سال های دهه پنجاه خورشیدی بر بنیان نگاره هایی از « نمایش پنج هزار سال لباس زن ایرانی از زمان ایلامیان تا زمان معاصر» سروده شد. این نمایش لباس به کوشش "انجمن بین‌المللی زنان" برپا شد. بیش از 20 نمونه از نگاره ها برگرفته از آثار برجای مانده در موزه‌های بزرگ جهان مانند لوور، آرمیتاژ، بریتانیا، آلبرت و ویکتوریا، هنرهای زیبای بوستون، بالتیمور، پنسیلوانیا، کتابخانه ملی پاریس ، موزه‌ ایران باستان و کتاب‌های پرفسور پوپ و گیرشمن است. نخستین نگاره این کتاب از « ناپیراسو » همسر « اونتاش‌کال » پادشاه ایلام است که پیش از ورود آریاها در غرب حکومت می‌کردند و نگاره های پسین یادآور رودابه ( هزاره دوم پیش از میلاد)، ماندانا ( دوران ماد )، رکسانا و آرته ستونا ( دوران هخامنشی )، آمیتا و اوبال ( دوران پارتیان )، سپینود و پوراندخت ( دوران ساسانی ) است. پس از آن نگاره هایی از تن پوش زنان ایرانی در دوره های دیگر تاریخ ایران را خواهیم دید که به نام های زیبای زنان ایرانی در همان دوره ها نامزد شده اند.  

دنباله نوشتار را در اینجا بخوانید...

25 بهمن 1387
از نگاه دوربین محمد سلطان الکتابی: ماه بر فراز سی و سه پل


19 بهمن 1387
سرود ها و ترانه های ایران زمین: ۳ ) ترانه های میهنی کردی

 

مِهر ایران در ترانه های کُردی

کُردها مردمانی ایرانی هستند که در سرزمین ایران و بخش های جدا شده کردستان ایران یعنی در کردستان ترکیه، کردستان عراق و کردستان سوریه زندگی می کنند و بسیاری از آن ها نیز اکنون در کشورهای مختلف جهان پراکنده اند. کُردها در هر کجای جهان که باشند همه جای ایران را سرای خود می دانند. ایرانیان کُرد، بیشتر در استان‌های آذربایجان غربی، ایلام، کردستان، کرمانشاهان، لرستان، گیلان، و خراسان شمالی زندگی می کنند. زبان کُردی از شاخه غربی زبان های ایرانی است و کُردان اندیشه های خود را به گویش های مختلف این زبان بیان می کنند. ترانه سرایان کُرد در "گورانی"ها یا ترانه های خود از حماسه های شیرمردان و شیرزنان کُرد در نبرد با دشمنان سرزمین مادری سخن می گویند و دلاوری پاسداران میهن را می ستایند. مِهر ایران به عنوان خاستگاه و سرزمین مادری همه کردان جهان، در ترانه های کُردی جایگاهی ویژه دارد.ترانه زیبای "ایران، ایران" را می توانید به زبان کُردی بشنوید و متن آن را به کُردی و فارسی بخوانید. شعر این ترانه از ترانه سرای کُرد "حسن زیرک" است که در سروده هایش پیوسته به میهن آریایی و استوره های ایرانی توجه داشته است. ترانه دیگر نیز " وطن" نام دارد که ترانه سرایش تصویری زیبا از ایران، ارائه می دهد و عشق به سرزمین آریایی، سرزمین کاوه آهنگر را به زیبایی می سراید. ترانه کردی وطن را نیز بشنوید:    

دنباله نوشتار را در اینجا بخوانید...


13 بهمن 1387
جشن بزرگ سده در یزد

 

آتش جشن سده در پیر رهگذر چم

ایرانیان دوستدار فرهنگ و آیین های کهن ایران زمین، در جشن ملی سده همازور و هماهنگ، آتش مهر میهن را در پیر رهگذر چم از توابع تفت در استان یزد به شادمانی و فرخندگی برپا داشتند.بیش از دو هزار نفر از هم میهنان که از استان های کرمان، اصفهان،فارس،تهران و دیگر شهر های کشور برای برپایی آتش جشن سده به استان یزد سفر کرده بودند پنجشنبه دهم بهمن ماه 87 در پیر رهگذر چم از توابع تفت گردهم آمدند و با سرور و شادی این آیین کهن را گرامی داشتند. پیش از برپایی آتش جشن سده، گات ها خوانی توسط کودکان و موسیقی سنتی ایرانی توسط گروهی از جوانان دختر و پسر اجرا شد و  سپس گروه موبدان به خواندن " آتش نیایش"پرداختند. در ادامه با همنوازی سورنا و نواختن دف، آتش افروزان نیایش کنان به سوی هیمه بزرگ رهسپار شدند و  در دل شب سیاه و سرد زمستان میهن، شعله های فروزان آتش جشن سده، جرگه دوستداران ایران را روشنایی داد و جان و دل باشندگان را گرمی بخشید. در این آیین کهن ملی که به کوشش انجمن زرتشتیان تفت و توابع برپاشد، حضور گروه های مختلف هم میهنان غیر زرتشتی در کنار زرتشتیان چشمگیر بود.

عکس ها را در  ادامه ببینید. (عکس ها از شاهین سپنتا ) >>>>

دنباله نوشتار را در اینجا بخوانید...

10 بهمن 1387
سرودها و ترانه های ایران زمین: ۲ ) سرودِ جشن سده

 

سرودِ جشن سده

هر سال، ده ها آلبوم موسیقی ایرانی از خوانندگان برون مرز و درون مرز با نام های گوناگون و موضوعات متنوع با انگیزه های متفاوت تولید و پخش می شود. اما از میان صدها خواننده ایرانی، کسانی که برای جشن های ملی چون مهرگان، سده ، یلدا و ... سرودهایی ماندگار خوانده اند انگشت شمارند و با این که شعرهای زیبایی از شاعران گذشته و هم دوران ما با موضوع جشن های ملی در دسترس است ولی جای سرودها و ترانه هایی شاد با صدای خوانندگان زن و مرد برای پر شورتر شدن جشن های ملی ایرانیان بسیار خالی است. اما در این روزگار بی مهری، خواننده جوان و پُرمهر ایرانی " امید فرهنگ" سرودهای ملی - میهنی زیبایی را در آلبوم " زرتشت " از خود به یادگار گذاشته است. مجموعه سرود " زرتشت " با صدای خوش " امید فرهنگ" دربرگیرنده شش سرود با نام های "جشن سده"، "نخستین دین"، "شاه ورهرام یزد"، "جشن مهرگان"، " اشو " و " زرتشت " است. آهنگساز این مجموعه هم "امید فرهنگ" است و کار تنظیم سرودها را "سپهر ابراهیمی" بر عهده داشته و خانم " سودابه شمس" نیز کرال و همخوان امید فرهنگ در این اثر است. امید فرهنگ، این مجموعه را که از دهش خیر اندیش "بهرام اردشیر تیراندازی" منتشر شده است با تقدیری خالصانه از "دکتر کورش نیکنام"، با آرمان بزرگداشت اندیشه های اشوزرتشت به همه پیروان این ابرمرد ایرانی پیشکش نموده است.سرود جشن سده، اینجا در دسترس شماست:

دنباله نوشتار را در اینجا بخوانید...

9 بهمن 1387
جشن سده فروزان باد

      

 


8 بهمن 1387
خرده گیری به فروزش !

 

فروزش منتشر شد

نخستین شماره فصل‌نامه "فروزش"به سردبیری "علیرضا افشاری" منتشرشد. در این فصل‌نامه نوشتارهایی در زمینه‌ی تاریخ و فرهنگ ایران به چشم می خورد. فروزش هم‌چنین بخش‌هایی درباره‌ یادگارهای فرهنگی و طبیعی ایران، ایران‌گردی، ادبیات و جهان ایرانی دارد. در این شماره نوشتارهای چون " رمز مداومت تاریخی ایران" از دکتر محمد علی اسلامی ندوشن، "پرونده اروند رود و پیشینه اختلاف ها در مرزهای غربی ایران" از دکتر داوود هرمیداس باوند، "حقوق ایران در دریای مازندران" از دکتر هوشنگ طالع به چشم می خورد. سردبیر در سخن نخست این شماره  از فصل نامه فروزش، آرمان فروزش را " پرداختن به موضوع ایران" بیان کرده و راه دستیابی به این آرمان را چنین مشخص نموده است:" فروزش می‌کوشد در شناساندن ایران به آنانی که آن را درست نمی‌شناسند، سهمی بر دوش گیرد و در این راه به‌یاری دیدگاه‌های گونه‌گونی که هر کدام به‌شکلی دوست‌دار این تاریخ و فرهنگ هستند، آن را از زاویه‌هایی مختلف بکاود – کاوش‌هایی که گاه ممکن است برای آنانی هم که شناختی از این تاریخ و فرهنگ دارند، تازگی داشته‌ و دارای آموزه‌هایی باشد."

دنباله نوشتار را در اینجا بخوانید...

1 2 >>
برای هموندی در آگاهی نامه این تارنگار نام کاربری خود در سامانه بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
شمار بازدیدکنندگان : 1816118


Powered by BlogSky.com

آخرین یادداشت ها