انجمن یوزپلنگ ایرانی ، به تازگی گزارشی از مشاهده چهار یوزپلنگ ایرانی را که یکی از گونه های جانوری در معرض خطر انقراض نسل می باشد ، در منطقه شکار ممنوع عباس آباد نایین منتشر نمود.

 بر اساس گزارش انجمن یوزپلنگ ایرانی : صبح یکی از روزهای تیر ماه سال جاری، در یکی از زیستگاه های منطقه شکار ممنوع عباس آباد نایین 4 قلاده یوزپلنگ توسط یکی از همیاران محیط زیست مشاهده شد. براساس توصیف او، یکی از یوزها بزرگ تر از سایرین بوده و 3 یوز دیگر دارای موهای بلندی پشت گردن خود بودند. این مشاهده مبین آن است که جانوران مذکور احتمالا خانواده ای متشکل از یک مادر و سه توله پارسالی ( کمتر از یک و نیمه ساله ) می باشد. مشاهدات او بلافاصله توسط اکیپی از مأمورین اداره محیط زیست نایین مورد بررسی دقیق قرار گرفته و تأیید گردید.

مسأله زمانی جالبتر می شود که در اواسط آذر ماه 1386، محیط بانان پارک ملی سیاهکوه واقع در جنوب این منطقه که در حوزه شهرستان اردکان یزد واقع گردیده، برای نخستین بار به یک خانواده چهاد قلاده ای یوزپلنگ که از یک مادر همراه با 3 توله جوان امسالی تشکیل شده بود، برخورد می نمایند. ظاهرا پس از آن مشاهده، این یوزها دیگر در حوزه سیاهکوه به صورت رسمی گزارش نشده اند. به نظر می رسد که یوزهای عباس آباد احتمالا همان یوزهای سیاهکوه هستند که یک منطقه دشتی موسوم به کفه میانکوه را به طول حدود 50 کیلومتر به سمت شمال طی نموده و پس از 6 ماه سر از جنوب عباس آباد درآورده اند.

یوزپلنگ ها دارای مرگ و میر بالایی، بخصوص در سال های نخست زندگی خود هستند و زنده مانده 3 توله در این دو منطقه، نشانه امیدبخشی برای آینده این گونه ارزشمند در مناطق مرزی دو استان اصفهان و یزد می باشد. محدوده مذکور، تنها زیستگاه جبیر در مناطق فوق الذکر بوده که احتمالا بخشی از غذای این خانواده پرجمعیت را طی این ماهها تشکیل داده است. طبق مطالعات انجمن یوزپلنگ ایرانی، مناطق جنوبی عباس آباد احتمالا یکی از اصلی ترین نقاط زادآوری جبیرها در حوزه سیاهکوه و عباس آباد بوده و همین مسأله احتمالا خود می تواند یکی از عوامل فرضی مهاجرت از سیاهکوه به سمت عباس آباد باشد. البته، این فرضیه نیازمند بررسی های طولانی تر و دقیق تر می باشد. طبق آخرین بررسی های صورت گرفته، یوزپلنگ ها همچنان در محدوده مذکور در تردد بوده و حتی به تازگی اقدام به شکار یک رأس میش نیز نموده اند. بلافاصله پس از این اقدام، چندین دستگاه دوربین تله ای از سوی اداره کل محیط زیست استان اصفهان و انجمن یوزپلنگ ایرانی به این منطقه ارسال و در مناطق اصلی محل رفت و آمد این خانواده نصب گردید.

این اتفاق همواره به کارشناسان یادآوری می کند که هنوز بخش هایی از کشور هستند که به رغم آن که خبر موثقی از زیست یوزپلنگ در آنها در دست نیست، با این حال این گربه سان ارزشمند همچنان به بقای خود در این مناطق ادامه می دهد. از این میان می توان به مناطق حوزه شهرستان های کازرون، نیشابور و رفسنجان اشاره نمود که اخیرا مدارک قطعی دال برحضور یوز در این مناطق نیز به دست آمده است. ولی آنچه مهم تر است لزوم حفاظت در ورای مرزهای سیاسی است. ادارات کل محیط زیست استان های همسایه باید برای حفاظت کارآمدتر گونه های خود، به خصوص آنهایی که مانند یوزپلنگ از گستره خانگی و شعاع حرکتی وسیع تری برخوردار می باشند، اقدامات حفاظتی هماهنگی را انجام داده و حتی به لحاظ علمی و کارشناسی با یکدیگر در تبادل باشند. پیامد اقدامات حفاظت مؤثر را گاهی اوقات نمی توان در همان منطقه مورد ارزیابی قرار داد، بلکه نیازمند پایش زیستگاه های پیرامونی نیز می باشد که همه فراتر از مرزهای سیاسی می باشد.

* پایگاه آگاهی رسانی انجمن یوزپلنگ ایرانی

*روابط عمومی انجمن حمایت از حیوانات اصفهان